Dorian Gray'in Portresi konusu

Dorian Gray, çevresindeki herkesi büyüleyen, çarpıcı güzellikte genç bir adamdır. Ressam Basil Hallward, onun yalnızca yüz hatlarını değil, gençliğinin ışıltısını da yansıtan olağanüstü bir portresini yapar. Dorian, Basil'in atölyesinde, güzelliği ve hazzı yücelten hedonist görüşleriyle onu derinden etkileyecek olan alaycı aristokrat Lord Henry Wotton ile tanışır. Tablonun karşısında Dorian, sonsuza dek genç kalmayı ve kendi yerine portrenin yaşlanmasını diler.

Dorian, kendisine «Yakışıklı Prens» diyen genç oyuncu Sibyl Vane'e âşık olur. Ancak Sibyl aşk yüzünden sahnede kötü oynamaya başlayınca Dorian onu acımasızca reddeder. Yıkılan Sibyl canına kıyar. Aynı gece Dorian, portrede ilk değişikliği fark eder: bir zalimlik izi. Lord Henry'nin hedonizmiyle sürüklenerek suçluluğunu bastırmayı ve hazza yönelmeyi seçer.

Yıllar geçtikçe Dorian sefahat dolu bir hayat sürerken yüzü tertemiz kalır. Portre ise çürür ve ruhunun aynası hâline gelir. Dedikodular çoğalır. Basil onu doğru yola dönmesi için yalvardığında, Dorian ona canavara dönüşen tuvali gösterir ve bir cinnet anında ressamı öldürür. Eski dostu kimyager Alan Campbell'ı cesetten kurtulmaya zorlar; vicdan azabıyla kavrulan Alan sonunda intihar eder.

Sibyl'in kardeşi James Vane, kız kardeşinin intikamını almaya yemin eder. Dorian'ı bulur ama genç görünüşüne aldanıp suçlunun o olduğundan kuşku duyar. James sonunda bir av sırasında kazayla ölür. Roman böylece güzelliği, yozlaşmayı ve insanın kendi vicdanından kaçamayışını irdeler.

Romanın sonunda Dorian, ruhunun tüm çirkinliğini yansıtan portreyi görmekten bitkin düşer ve ıstırabına son vereceğine inanarak onu yok etmeye karar verir. Basil'i öldürdüğü bıçağı tuvale saplar.

Ancak bu eylem ona geri döner. Tabloyu yok etmek yerine Dorian kendi ruhunu vurur: bir çığlıkla telaşlanan hizmetkârlar, portreyi yeniden kusursuz ve el değmemiş güzellikte bulur; ayaklarının dibinde ise kalbine hançer saplanmış, çirkin ve buruşuk yaşlı bir adamın cesedi yatmaktadır. Onu ancak yüzüklerinden Dorian Gray olarak tanırlar.

Final, şiirsel bir adalet sunar: Dorian, eylemlerinin ahlaki sonuçlarından kaçamamıştır. Baştan çıkarıcı görünüşü yalnızca bir maskeydi ve ölümü, ruhunun gerçek yüzünü sonunda açığa çıkarırken portre ilk masumiyetine kavuşur.

İşte romandan bazı unutulmaz sözler (burada İngilizce orijinalinden çevrilmiştir):

• «Ahlaki ya da ahlaksız kitap diye bir şey yoktur. Kitaplar ya iyi yazılmıştır ya da kötü. Hepsi bu.» — Önsöz
• «Bir ayartmadan kurtulmanın tek yolu ona teslim olmaktır.» — Lord Henry
• «Var olan her zarif şeyin ardında trajik bir yan vardı.»
• «Duygularımın insafına kalmak istemiyorum. Onları kullanmak, onlardan zevk almak ve onlara hükmetmek istiyorum.» — Lord Henry