Hamlet streszczenie

Hamlet nie dzieli się na rozdziały, lecz na 5 aktów złożonych z 20 scen. Zwykle ujmuje się to tak:

• Akt 1. Duch zmarłego króla ukazuje się na murach Elsynoru i wyjawia Hamletowi, że zamordował go Klaudiusz, żądając zemsty.
• Akt 2. Klaudiusz i wścibski doradca Poloniusz próbują odkryć przyczynę dziwnego zachowania Hamleta; przybywają aktorzy, a Hamlet obmyśla «Pułapkę na myszy».
• Akt 3. Hamlet wygłasza monolog «Być albo nie być», teatr w teatrze demaskuje Klaudiusza, a Hamlet przez pomyłkę zabija Poloniusza za kotarą.
• Akt 4. Klaudiusz wysyła Hamleta do Anglii, by go zgładzić; Ofelia popada w obłęd z rozpaczy i tonie; Laertes wraca żądny zemsty.
• Akt 5. Scena na cmentarzu i finałowy pojedynek, który kończy się śmiercią Gertrudy, Laertesa, Klaudiusza i Hamleta.

Akcja biegnie bez wytchnienia od wyjawienia zbrodni ku końcowej katastrofie.

To streszczenie Hamleta Williama Szekspira zaczyna się na zamku w Elsynorze, gdzie strażnicy i przyjaciel Hamleta, Horacy, widzą ducha niedawno zmarłego króla Hamleta. Książę już jest w żałobie, oburzony, że jego matka Gertruda poślubiła stryja Klaudiusza ledwie dwa miesiące po śmierci króla i że to Klaudiusz nosi teraz koronę.

Gdy Hamlet spotyka ducha, ten wyjawia mu straszliwą tajemnicę: stary król nie umarł śmiercią naturalną, lecz został otruty przez Klaudiusza, łaknącego tronu i królowej. Duch nakazuje Hamletowi pomścić morderstwo, lecz Gertrudę pozostawić sądowi nieba. Wstrząśnięty Hamlet przysięga zemstę, ale nie potrafi przejść do czynu. Aby zyskać na czasie i ukryć zamiary, postanawia udawać szaleństwo.

Pozorny obłęd Hamleta niepokoi dwór. Klaudiusz i wtrącający się doradca Poloniusz próbują poznać jego przyczynę, używając jako szpiegów dawnej miłości Hamleta, Ofelii, oraz jego szkolnych kolegów Rozenkranca i Gildensterna. W najsłynniejszym monologu, «Być albo nie być», Hamlet waży życie przeciw śmierci i lęk przed tym, co może nastąpić potem. Wciąż niepewny, czy duch mówił prawdę, chwyta się okazji, gdy przybywa trupa aktorów.

Hamlet każe aktorom wystawić «Pułapkę na myszy», dramat odzwierciedlający morderstwo ojca, by obserwować reakcję Klaudiusza. Gdy odgrywane jest otrucie, Klaudiusz wpada w popłoch i ucieka, potwierdzając winę. Wkrótce potem Hamlet zastaje Klaudiusza samego, na modlitwie, i mógłby go zabić, ale się waha, niechętny, by posłać duszę stryja do nieba, i przepuszcza tę chwilę.

W komnacie matki Hamlet konfrontuje się z Gertrudą i, usłyszawszy szmer za kotarą, zadaje cios na oślep, zabijając przez pomyłkę ukrytego Poloniusza. Zbrodnia przyspiesza tragedię. Klaudiusz wysyła Hamleta do Anglii z tajnym rozkazem egzekucji, lecz Hamlet ucieka i wraca do Danii. Tymczasem Ofelia, zdruzgotana odrzuceniem przez Hamleta i śmiercią ojca, traci zmysły i tonie.

Brat Ofelii, Laertes, wraca do domu zdecydowany pomścić ojca i siostrę. Klaudiusz kieruje tę furię na Hamleta i aranżuje pojedynek na szpady, w którym Laertes użyje zatrutej klingi, z pucharem zatrutego wina w zanadrzu. Przez cały dramat Szekspir wciąż krąży wokół pytań o czyn i zwłokę, pozór i rzeczywistość oraz pewność śmierci, uosobioną w scenie na cmentarzu, gdzie Hamlet kontempluje czaszkę błazna Yoricka.

Hamlet kończy się słynną sceną pojedynku, która zamienia się w rzeź. Podczas walki na szpady Laertes rani Hamleta zatrutą bronią, lecz w szamotaninie zamieniają się orężem i Hamlet rani Laertesa tą samą klingą, więc obaj są już skazani.

Gertruda, nieświadoma spisku, pije z zatrutego pucharu, który Klaudiusz przygotował dla Hamleta, i osuwa się, krzycząc, że została otruta. Umierający Laertes wyznaje cały plan i wskazuje Klaudiusza jako mózg spisku. Rozwścieczony Hamlet w końcu zabija Klaudiusza, przebijając go zatrutą szpadą i zmuszając, by wypił resztę zatrutego wina.

Gdy trucizna działa, Hamlet powstrzymuje przyjaciela Horacego przed wypiciem, by ktoś ocalał i opowiedział prawdę. Umierającym głosem oddaje tron księciu Fortynbrasowi z Norwegii i wypowiada ostatnie słowa: «Reszta jest milczeniem». Fortynbras przybywa, zastaje martwą duńską rodzinę królewską i nakazuje, by Hamleta wyniesiono z honorami należnymi żołnierzowi. Zakończenie tego streszczenia Hamleta jest ponure: zemsta się dokonuje, ale kosztem życia niemal wszystkich głównych postaci, a tron przechodzi całkowicie poza rodzinę.

Oto kilka najsłynniejszych zdań ze sztuki (przetłumaczonych tu z oryginału, a nie z konkretnego wydania):

• «Być albo nie być, oto jest pytanie.»
• «Choć to szaleństwo, jest w nim metoda.»
• «Nade wszystko: bądź wierny samemu sobie.»
• «Nic samo w sobie nie jest dobre ani złe; dopiero myśl czyni je takim.»
• «Zdaje mi się, że ta pani nazbyt zapewnia.»
• «Ułomności, twe imię: kobieta!»