Romeo ve Juliet özet

Romeo ve Juliet beş perdelik bir oyundur ve sonu önceden ünlü biçimde açıklayan bir prologla başlar:

• Prolog. Bir sone, düşman aileleri ve ölecek olan «kaderin ters düşürdüğü âşıklar»ı tanıtır.
• 1. Perde. Montague–Capulet çekişmesi, Capulet balosu ve Romeo ile Juliet'in ilk karşılaşması.
• 2. Perde. Balkon sahnesi ve Rahip Lawrence'ın kıydığı gizli nikâh.
• 3. Perde. Dönüm noktası: Mercutio ile Tybalt ölür ve Romeo sürgün edilir.
• 4. Perde. Juliet'in, Paris'le evlilikten kaçmak için rahiple birlikte ölümünü sahneleme planı.
• 5. Perde. Trajik son: yanlış anlaşılmalar âşıkların ölümüne ve ailelerin barışmasına yol açar.

Birkaç güne sıkıştırılmış olay örgüsü, acele ve kader duygusunu güçlendirir.

Olaylar, iki güçlü ailenin, Montague'lar ile Capulet'lerin eski ve şiddetli bir düşmanlıkla bağlı olduğu Verona'da geçer. Oyun, bu hanelerden «kaderin ters düşürdüğü bir çift âşığın» canına kıyacağını duyuran bir prologla açılır ve tüm hikâyeyi baştan yazgılı bir trajedi olarak çerçeveler.

Genç bir Montague olan Romeo, Rosaline adlı bir kıza olan aşkıyla kavrulurken, bir Capulet balosuna gizlice girer ve ailesinin düşmanlarının kızı Juliet'i görür. İkisi anında âşık olur ve kimliklerini ancak sonradan öğrenir. O gece, ünlü balkon sahnesinde birbirlerine aşk yeminleri eder ve tehlikeye rağmen evlenmeye karar verirler. Bu birlikteliğin düşmanlığı iyileştirebileceğini uman Rahip Lawrence'ın ve Juliet'in Dadısı'nın yardımıyla ertesi gün gizlice evlenirler.

Felaket neredeyse hemen gelir. Juliet'in öfkeli kuzeni Tybalt, Romeo'nun baloya sızmasına kızarak onu düelloya çağırır. Artık Juliet'le gizlice evli olan Romeo, yeni akrabasıyla dövüşmeyi reddeder; bunun üzerine arkadaşı Mercutio Tybalt'la çarpışır ve öldürülür. Kederden çılgına dönen Romeo Tybalt'ı öldürür ve Prens, dönerse ölümle cezalandırılmak üzere onu Verona'dan sürer.

Juliet'ten ayrı düşen Romeo, Mantua'ya kaçar. Bu sırada evlilikten habersiz olan Juliet'in ailesi, onu Paris adlı bir soyluyla nişanlar. Çaresiz kalan Juliet, riskli bir plan kuran Rahip Lawrence'a başvurur: bir süre ölü görünmesini sağlayacak bir iksir içecek, aile mezarına konacak ve uyandığında Romeo'yla kaçacaktır. Rahip, planı anlatmak için Romeo'ya bir haber yollar.

Romeo ve Juliet, her iki âşığın da öldüğü ve ailelerinin sonunda barıştığı bir trajediyle sona erer. Rahibin haberi Romeo'ya hiç ulaşmaz; o yalnızca Juliet'in «öldüğünü» duyar. Onu gerçekten ölmüş sanan Romeo mezara döner, orada Paris'le karşılaşır ve onu öldürür. Kederle ezilen ve Juliet'in yalnızca Rahip Lawrence'ın iksiri yüzünden ölüme benzer bir uykuda olduğunu bilmeyen Romeo, zehir içerek onun yanında ölür.

Birkaç dakika sonra Juliet uyanır ve Romeo'yu ölü bulur. Onsuz yaşamayı reddederek ve başkalarının yaklaştığını duyunca, Romeo'nun hançerini alıp kendini bıçaklar ve onun yanında ölür.

Montague'lar ile Capulet'ler gelip ölü çocuklarını bulduğunda, Rahip Lawrence evliliğin ve âşıkların planının bütün gizli hikâyesini anlatır. Yıkılan iki baba nihayet düşmanlıklarına son verir ve Romeo ile Juliet'i altın heykellerle onurlandırmaya yemin eder. Prens, oyunun son dizelerini söyler: «Çünkü hiçbir hikâye, Juliet ile Romeo'sununki kadar hüzünlü olmadı.» Anlamsız bir nefretten doğan âşıkların ölümü, sonunda barışı getirir, ama dayanılmaz bir bedelle.

Oyundan en ünlü sözlerden bazıları (burada belirli bir Türkçe baskıdan değil, orijinalinden çevrilmiştir):

• «Ah Romeo, Romeo! Neden Romeo'sun sen? İnkâr et babanı, reddet adını.»
• «Ama sus; şu pencereden vuran ışık da ne? Orası doğu, Juliet de güneş.»
• «Bir adın nesi var ki? Gül dediğimiz şey, başka herhangi bir adla da aynı güzel kokardı.»
• «İyi geceler, iyi geceler! Ayrılık öyle tatlı bir keder ki, sabah olana dek iyi geceler derdim.»
• «Çünkü hiçbir hikâye, Juliet ile Romeo'sununki kadar hüzünlü olmadı.»